Podjąłem decyzję: zakładam nowy blog pod tytułem "Z dziejów głupoty polskiej" (albo jakoś podobnie). Po prostu niektóre rzeczy nie mogą pójść w zapomnienie i tak jak dzisiaj się śmiejemy ze starych kronik filmowych o podstępnie zrzuconej stonce ziemniaczanej, tak za kilka lat będziemy kręcili ze zdumieniem głowami, że przyszło nam żyć wśród takich baranów... Uznaliście, że sprawa z Teletubisiami pobiła rekord głupoty? Ha, akurat ta przypadłość jest niezmierzona :) Oto, co rozłożyło mnie na łopatki wczoraj

Już chyba jakieś kilka kilka tysięcy razy doznawałem swoistego deja vu, polegającego na tym, że spotyka mnie na co dzień coś, po czym stwierdzam, że już mnie tu chyba nic nie zdziwi. I co? I następnego dnia to samo - i tak w koło Macieju od lat. Czasem są to sprawy duże, a czasem zupełne drobiazgi, ale zawsze... Niestety. I pomijam już idiotów-oskarżycieli Teletubisiów, bo to granice pojmowania przekracza. Dzisiaj dla przykładu było coś małego, ale życie potrafi uprzykrzyć. Jesienią ubiegłego roku z

Kupiłem onegdaj (mniam, co za słowo :)) słuchawkę prysznicową. Słuchawka jak słuchawka, ekstazy nie przeżyłem, lekkie zdziwienie dopiero nastąpiło, gdy zerknąłem do już pustego pudełka - w środku była instrukcja obsługi/montażu. Skromne 18 stron. To się nazywa ochrona środowiska! 18 stron A5 liter, ślimaczków, szlaczków, umlautów i innych egzotycznych znaków, wśród których ciężko natknąć się na coś po polsku. Czyż to nie absurd? Owszem, wiem, że bywa gorzej, instrukcja do żelazka miała ze dwa razy tyle ka

No, to tegoroczne Oscary mamy za sobą. Ceremonia podobno była nienajgorsza, a nagrodzeni? Hm, jakoś dla mnie bez emocji tym razem. Nie twierdzę oczywiście, że widziałem wszystko (ba, mam zamiar dopiero na niektóre nagrodzone filmy się wybrać, np. na "Ostatniego króla Szkocji"), nie twierdzę też, że jestem wybitnym krytykiem filmowym i znam się na tym doskonale, ale jako miłośnik kina mam zamiar bezczelnie przyznać w tym miejscu własne nagrody - zarówno te pozytywne, jak i negatywne. Po prostu moje oczekiw

Jakiś czas temu dyskutowaliśmy pod blogiem T. Szera o wymiarze finansowym serwisów społecznościowych (http://biznes.net/blog/59/2007/01/09/jak-monetaryzowac-web-2-0) i zasygnalizowałem wtedy małe info o tym, jak to może wyglądać w Polsce. Wprawdzie na tekst na temat serwisu, który wtedy miałem na myśli przyjdzie nam jeszcze tu zaczekać, ale w tzw. międzyczasie (matko boska, kto taką kaleką konstrukcję gramatyczną wymyślił?) ruszył inny serwis "webdwazerowy", o którym tutaj warto chyba wspomnieć w tym kont